Από τους αστεροειδείς;

Το ερώτημα αν τα δομικά υλικά της ζωής έφθασαν στη Γη από το Σύμπαν «βασανίζει» εδώ και πολύ καιρό τους επιστήμονες. Βασικές ζωτικές οργανικές ενώσεις έχουν εντοπιστεί σε κάποιους μετεωρίτες που έχουν φθάσει ως εμάς από το Διάστημα. Τώρα μια καινούργια έρευνα δείχνει για πρώτη φορά πώς ένας αστεροειδής μπορεί να συνθέσει τα συστατικά που είναι απαραίτητα για τη ζωή -ικανότητα την οποία δεν διαθέτει ο πλανήτης μας.

Ο εν λόγω αστεροειδής «έστειλε» ένα τμήμα του στη Γη στις 28 Σεπτεμβρίου του 1969 _ έναν μετεωρίτη ο οποίος προσγειώθηκε έξω από το χωριό Μέρτσισον στη Βικτόρια της Αυστραλίας και αποτελεί «δείγμα» του πώς ήταν το Ηλιακό Σύστημα κατά τον σχηματισμό του Ήλιου πριν από 4,6 δισ. χρόνια.

IN.GR

Περί πάτρης

Τελικά είναι τόσο κακό, τόσο ποταπό, τόσο φασιστικό να μιλάς με θαυμασμό για τον πολιτισμό της πατρίδας σου; Γιατί πρέπει από τη στιγμή που σου αρέσουν και απολαμβάνεις τους αρχαίους συγγραφείς να σε κοιτάνε με μισό μάτι σαν αναχρονιστικό φασίστα ή τουλάχιστον ελληνομανή; Γιατί φτάσαμε στο σημείο να μιλάμε για τους αρχαίους μας στα κρυφά μη τυχόν παρεξηγηθούμε; Γιατί προσέχουμε μη τυχόν μας κακοχαρακτηρίσουν αν μιλήσουμε για τον μοναδικό πλούτο και εκφραστικότητα της γλώσσας μας, για την αγάπη μας για τις δοτικές, τις υπογραγραμμένες, τα πνεύματα και τους τόνους;
Μήπως παρεξηγήσαμε την παγκοσμιοποίηση και τη θεωρήσαμε ως μια υποχρεωτική για όλους άοσμη και άγευστη κοινότητα καταναλωτικών ηθών, όπου κυριαρχεί ως μοναδική αλήθεια το politically correct;
Προτείνω την επιστροφή στο παράδοξο, το προσωπικό, το συναίσθημα. Νιώθω την ανάγκη ενστάλαξης του ρομαντισμού και ο ρομαντισμός είναι κενός χωρίς τα άτομα, τον έρωτα, τις λαχτάρες, τις εξεγέρσεις και τις πατρίδες.

Μουσουλμανικές πρακτικές και αντιλήψεις του σήμερα

ή αλλιώς "πού μπορεί να φτάσει η διεστραμμένη αντίληψη για τη ζωή και τον έρωτα"

(από το in.gr)

Καράτσι, Πακιστάν
Μέσα σε μια χωματερή στο Καράτσι βρέθηκαν πριν από λίγες ημέρες δύο νεογέννητα βρέφη, όπως και εκατοντάδες άλλα στο Πακιστάν, όπου η οικονομική κρίση σπρώχνει όλο και περισσότερες οικογένειες στην βρεφοκτονία.

«Δεν έζησαν περισσότερες από δύο ημέρες» εξηγεί ο Μοχαμάντ Σαλίμ, μέλος του Ιδρύματος Έντχι, μίας μη κυβερνητικής οργάνωσης που έχει αναλάβει την «υπεράσπιση» αυτών των απροστάτευτων παιδιών.

Οι υποθέσεις βρεφοκτονίας αυξάνονται συνεχώς στο Πακιστάν, χώρα όπου τα παιδιά που γεννιούνται εκτός γάμου είναι καταδικασμένα και η μοιχεία τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιδρύματος Έντχι, περίπου 1.200 βρέφη εγκαταλείφθηκαν ή σκοτώθηκαν στη χώρα το 2010, περί τα 999 το 2009 και άλλα 890 το 2008. Τα πιο πολλά από αυτά τα βρέφη έζησαν λιγότερο από μια εβδομάδα.

«Οι άνθρωποι ξεφορτώνονται τα παιδιά γιατί τα θεωρούν παράνομα, όμως πάνω απ' όλα είναι αθώα και δεν ζητούν παρά μόνο αγάπη» αναφέρει χαρακτηριστικά ο ιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης, Αμπντούλ Σατάρ Έντχι.

Τα ελλιπή στοιχεία για τις υποθέσεις αυτές συλλέγονται μόνο στις μεγάλες πόλεις του Πακιστάν, ενώ κανείς δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στις αγροτικές περιοχές.

Μόνο τον Δεκέμβριο, το Ίδρυμα Έντχι βρήκε 40 νεκρά βρέφη σε χωματερές ή υπονόμους.

Ο διευθυντής του Ιδρύματος Ανουάρ Κάζμι αναφέρει δεκάδες φρικιαστικά περιστατικά, όπως αυτό ενός βρέφους έξι μηνών που βρέθηκε στραγγαλισμένο και καμένο και ενός άλλου που λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου μετά την διαταγή ενός ιμάμη, ο οποίος αμέσως μετά εξαφανίστηκε.

«Μην τα σκοτώνετε, αφήστε τα εδώ» γράφει αφίσα έξω από τα γραφεία του ιδρύματος, το οποίο έχει διαμορφώσει μια αίθουσα με κούνιες για τη φιλοξενία των βρεφών.

Το 90% των παιδιών που βρίσκει νεκρά το Ίδρυμα είναι κορίτσια, επισημαίνει ο Κάζμι. «Ο αριθμός των βρεφοκτονιών κοριτσιών έχει αυξηθεί υπερβολικά» εξαιτίας των οικονομικών δυσκολιών, τις οποίες επιδείνωσαν οι καταστροφικές πλημμύρες του περασμένου καλοκαιριού, εξηγεί ο ίδιος.

Στο Πακιστάν, τα κορίτσια θεωρούνται δυσβάστακτο βάρος για τις οικογένειες, οι οποίες πρέπει να δαπανήσουν περισσότερες από ένα εκατομμύριο ρουπίες (8.900 ευρώ) για να τα παντρέψουν.

Περίπου 200 βρέφη παραδίδονται στα 400 γραφεία του ιδρύματος σε όλη τη χώρα. Το ίδρυμα δέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες αιτήσεις για υιοθεσία από άτεκνα ζευγάρια.

Η άμβλωση απαγορεύεται στο Πακιστάν. Επιτρέπεται μόνο όταν απειλείται η ζωή της μητέρας. Ορισμένοι θεωρούν ότι η νομιμοποίηση των αμβλώσεων θα μειώσει τον αριθμό των βρεφοκτονιών και θα σώσει πολλές γυναίκες που γεννούν στους δρόμους και πεθαίνουν.

Η ανθρωποκτονία από πρόθεση μπορεί να τιμωρηθεί και με τη θανατική ποινή στο Πακιστάν, όμως η εγκατάλειψη βρέφους στοιχίζει το πολύ επτάχρονη κάθειρξη και η παράνομη ταφή, φυλάκιση δύο χρόνων. Βέβαια αυτοί οι νόμοι σπάνια εφαρμόζονται.

«Τα περισσότερα αστυνομικά τμήματα δεν ασχολούνται με τις υποθέσεις βρεφοκτονίας» αποκαλύπτει ο δικηγόρος Αμπντούλ Ρασίντ.

Απόπειρα για μια γεωμετρική οντολογία

Βασικοί ορισμοί και αιτήματα

1. Ηδονή είναι η συρρίκνωση του χρόνου κατά ένα αριθμό διαστάσεων
2. Ο βαθμός της ηδονής είναι ευθέως ανάλογος του πλήθους των μειούμενων διαστάσεων
3. Πόνος είναι η επέκταση του χρόνου κατά ένα αριθμό διαστάσεων
4. Ο βαθμός του πόνου είναι ευθέως ανάλογος του πλήθους των επιπλέον διαστάσεων
5. Ύπαρξη είναι η βίωση της ηδονής
6. Όν είναι αυτό που υπάρχει
7. Κάποια πράγματα είναι όντα
8. Αίσθηση ενός όντος είναι η επαφή του με τα πράγματα
9. Αντίληψη ενός όντος είναι ο πολλαπλασιασμός των αισθητηριακών του δεδομένων υπό μορφή ειδώλων
10. Συνείδηση ενός όντος είναι η αντίληψη του που αφορά τα μέρη του
11. Αυτοαντίληψη ενός όντος είναι η συνείδηση του ως ενιαίου συνόλου
12. Φαντασία ενός όντος είναι η δυνατότητα δημιουργίας ειδώλων του μέλλοντος
13. Τα ορυκτά είναι όντα που επιδιώκουν την ηδονή μέσω όλο και σταθερότερων χημικών ενώσεων
14. Τα ορυκτά δεν έχουν φαντασία ούτε αυτοαντίληψη
15. Τα φυτά είναι όντα που επιδιώκουν την ηδονή μέσω της γονιμοποίησης τους με τη βοήθεια άλλων όντων
16. Τα φυτά δεν έχουν φαντασία αλλά έχουν αυτοαντίληψη
17. Τα ζώα είναι μετατοπιζόμενα όντα που επιδιώκουν την ηδονή μέσω της σεξουαλικής πράξης
18. Τα ζώα έχουν φαντασία και αυτοαντίληψη
19. Άνθρωπος είναι ένα ζώο με αναπαραστατικούς κώδικες επικοινωνίας
20. Θεός είναι το ον που ζει εκτός χρόνου



Θεωρήματα

1. Ο αριθμός διαστάσεων που χρόνου που βιώνει ο άνθρωπος είναι πεπερασμένος
2. Αν μπορεί να υπάρξει όν εκτός χρόνου τότε υπάρχει Θεός
3. Ο υποτιθέμενος Θεός βιώνει την ηδονή απόλυτα
4. Ο βαθμός του πόνου είναι αντιστρόφως ανάλογος του βαθμού της ηδονής
5. Ο υποτιθέμενος Θεός δεν βιώνει πόνο
6. Ο άνθρωπος μπορεί να προσεγγίζει τον υποτιθέμενο Θεό αλλά δεν μπορεί ποτέ να ταυτιστεί με αυτόν.
7. Το μόνο αισθητηριακό δεδομένο του υποτιθέμενου Θεού είναι το κενό, το οποίο αποτελεί την ίδια του τη φύση
8. Η μόνη λειτουργία του υποτιθέμενου Θεού είναι η ύπαρξη του
9. Ο άνθρωπος προσεγγίζει τον υποτιθέμενο Θεό μέσω της αντίληψης της ύπαρξης του
10. Κάθε αντίληψη του υποτιθέμενου Θεού είναι αυτοαντίληψη
11. Η αυτοαντίληψη του ανθρώπου τον απομακρύνει από τον υποτιθέμενο Θεό, καθώς σε αυτήν ενυπάρχει και το βίωμα του πόνου

4417

η αναρρίχηση βελτιώνει εντός τις νιφάδες
όταν διάχυτες επίσημες ρήσεις
επιβεβαιώνουν τη νάρκη
.
ο έρωτας κονιορτοποιήθηκε
σε μυριάδες απειροελάχιστα εκμαγεία
.
ούτε ένα από αυτά δεν αντιστέκεται
στη βουλή των κυρίων
.
εγώ
προσπαθώ να μη ξεχάσω
τα ονόματα των στημόνων
τους δεκαεπτά ρυθμούς των ενεργών ηφαιστείων
αδιαφορώ
για τις φιλοδοξίες και τις αξίες σας
μπροστά στην αλήθεια του καυλωμένου αιδοίου της

Χρυσή Τομή (φ)

… Τα σώματα ήταν αφελώς εριμμένα, σαν να επρόκειτο για τυφλές παγίδες. Προσπαθούσα να διακρίνω το άνοιγμα του σώματος της Α και το είδα μες στο νου μου να οδηγεί σε μια υδρορροή παράλληλη προς την ευθεία που σχημάτιζε το κρανίο της Β με το πέος του. Ήταν μια σεξουαλική απόδειξη του θεωρήματος της χρυσής τομής, καθώς η απόσταση του πέους του από το αιδοίο της Α ήταν όντως το φ=0,618033988749895 της απόστασης του αιδοίου της Α από το αιδοίο της Β. Το πέος του κατείχε την ιδανικότερη και ηδονικότερη θέση εν μέσω των ελέω θεού παγίδων, ώστε με δυνητικές λειτουργίες να εκχύσει εντός τους τη θείο ύδωρ της συνέχειας…

Απόσπασμα από το «Η θεία κοινωνία στις γνωστικές κοινότητες» του Richard April, μτφρ. Ν. Σ., Εκδ. Αιδώς, Σπάρτη, 2008.

15ος - 16ος μισθός

Μπροστά στην απίστευτη σκληρότητα και αδικία των μέτρων που λαμβάνονται, νομίζω ότι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βγούμε και να διαδηλώσουμε για συγκεκριμένες περιπτώσεις αδικίας, ξεκινώντας από το ΕΜΦΑΝΕΣΤΑΤΑ ΑΔΙΚΟ γεγονός τη στιγμή που όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο χάσαμε τον 13ο και 14ο μισθό, από την άλλη να διατηρούν υφιστάμενοι απλά κάποια περικοπή οι υπάλληλοι της Βουλής το επίδομα (15ο και 16ο μισθό). Μόλις έμαθα πόσο είναι αυτό το επίδομα: 15.000 ευρώ. Σκεφτείτε, μια κατηγορία συμπολιτών μας εν μέσω αυτής της λαίλαπας όπου η γενιά των 700 ευρώ (πρώην 700 ευρώ) έχει ετήσιο εισόδημα 8.400 ευρώ αυτοί παίρνουν μόνο ως επίδομα το διπλάσιο, και ω του αίσχους αγωνίζονται να το διατηρήσουν πάση θυσία.
Είναι ηλίου φαεινότερη ποια είναι η φιλοσοφία δικαίου που επικαλείται η νέα κυβέρνηση, να εξευτελίζει τη ζωή των εκατομμυρίων πολιτών της, διατηρώντας όσο το δυνατόν το υψηλό status των υπαλλήλων της Βουλής, ενός χώρου ήδη απαξιωμένου και ο οποίος απαξιώνεται ακόμη περισσότερο αυτή τη στιγμή.
Ουδεμία αιδώς στο κυβερνητικό στρατόπεδο, αλλά και στο προηγούμενο κυβερνητικό σχήμα που επιτάχυνε όσο ποτέ την πορεία προς την αυτοκαταστροφή, αλλά και στα κόμματα της αριστεράς που αυτά ήταν τα μόνα που τόλμησαν να υπερασπιστούν κάτω από αυτές τις συνθήκες τη διατήρηση των κραυγαλέων για το κοινωνικό αίσθημα αυτών των επιδομάτων.
Προτείνω μια κάθοδο μπροστά στη Βουλή με μοναδικό σύνθημα την πλήρη αποκοπή του επιδόματος αυτού.